فصل سوم : معناى اسلام قرآن كريم مىفرمايد : « إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ وَما اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الكِتابَ إِلّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ العِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَمَنْ يَكْفُرْ بِآياتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الحِسابِ » « 1 » ؛ به راستى كه دين ، نزد خدا « اسلام » است و آنهايى كه كتاب به آنها داده شد ( يهود و نصارا ) اختلاف نكردند ، مگر بعد از علم و يقين به حقّانيت اسلام ( يقين به نبوّت پيامبر گرامى اسلام داشتند ، ولى راه خلاف رفتند و قهراً كافر شدند ) و هر كس كه به آيات الهى كافر شود ، [ بداند كه ] خدا سريع الحساب است . اين آيه دربارهء دو موضوع بحث مىكند : الف ) دين در نزد خدا اسلام است . ب ) منشأ اختلافات ، بغى و گردن فرازى اهل كتاب است . اكنون در مورد اين دو مسأله اندكى بحث مىكنيم :

--> ( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 19